Inhoud De Begraafplaats Maart, 2005

Er wordt veel verwacht van begraafplaatsmedewerkers en beheerders. Ze moeten professioneel, kostendekkend en Arbo-vriendelijk werken, mondige bezoekers te woord staan, emotionele bezoekers kalmeren. Scholing wordt dan ook steeds belangrijker. De Begraafplaats vroeg enkele leidinggevenden over het belang van cursussen, en enkele cursisten over de opgedane leermomenten.

Op veel begraafplaatsen wordt de sfeer voor een belangrijk deel bepaald door de aanwezigheid van bomen. Vallen er exemplaren uit door ziekten dan is de impact op het beeld ingrijpend.

Om de actuele discussie over islamitisch begraven aan te zwengelen, bedacht architect Furkan Köse een ontwerp voor een islamitische begraafplaats met moskee midden in een drukke volkswijk in Amsterdam. NRC Handelsblad oordeelde: 'Zijn begraafplaats is zo rijk, overdacht en mooi, dat Rotterdam voor dit eerste echt Nederlands-islamitische ontwerp direct een terrein beschikbaar moet stellen.'

Als er iets opviel tijdens de uitvaartbeurs vorig jaar, dan was het het enorm gevarieerde aanbod aan kisten. Naast de bekende kisten van spaanplaat en massief hout worden de design-kisten en exemplaren met een handgeschilderde of gepaintbrushte afbeelding steeds populairder de laatste jaren. Een meer recente ontwikkeling is het aanbod van grote en luxueuze kisten. Buitenmodel maten kunnen echter problemen opleveren op de begraafplaats. En voldoen alle kisten wel aan de milieu-eisen?

Mag je na een amputatie je eigen been begraven? Rare vraag, misschien, maar het antwoord is glashelder: ja. Alleen weet bijna niemand dat - ook veel begraafplaatshouders niet. Afgezette lichaamsdelen en verwijderde organen gaan als zogeheten specifiek ziekenhuisafval naar speciale verbrandingsovens of crematoria, maar wie wil, kan zeggen: "Ik wil mijn been terug."

Twee nummers terug, in het herfstnummer van 2004, pleitte Ada Wille voor het inrichten van nieuwe begraafplaatsen op oude stortplaatsen. Funerair historicus Wim Cappers reageert op Wille's idee, uiteraard vanuit historisch perspectief. Tevens enkele reacties die op de site www.uitvaartbranche.nl zijn verschenen.

Beheerder Jos van de Pas (55) groeide op in een boerenbedrijf en was voorbestemd het familiebedrijf over te nemen. Maar het liep anders. Hij ging werken bij de plantsoenendienst en werd in 1980 beheerder op begraafplaats Hoflaan in Tilburg. Vijfentwintig jaar later werkt Van de Pas daar nog steeds. Reden voor De Begraafplaats om hem te vragen naar de veranderingen en de verschillen tussen toen en nu.

Op de fotopagina's: islamitisch begraven in in Tunesië, foto's Pauline Prior
Als bijzonder gebouw het eerste kinderrouwcentrum van Nederland.
Het favoriete plekje is van Marie-Louise Meuris, directeur van begraafplaats en crematorium De Nieuwe Ooster in Amsterdam.
Hemel & aarde, de laatste column van Marie-Louise Meuris.
In Beroemd begraven het graf van Greet Hofmans in Amsterdam.
Jurist mr. W.G.H.M. van der Putten behandelt in zijn Vraagbaak weer veel interessante vragen en antwoorden, zoals: Wie is verantwoordelijk voor het herstel van verzakte grafmonumenten en mogen graven zomaar gefotografeerd worden?
En veel nieuws, zowel van de LOB zelfs als van diverse begraafplaatsen in het land. En aandacht voor nieuwe producten en diensten.

De Begraafplaats verschijnt vier keer per jaar. Het zomernummer komt uit in mei/juni 2005, week 22.