Waar te zoeken naar oude begraafplaatsverordeningen?

VRAAG

Wij zijn op zoek naar verordeningen van begraafplaats X te Y, van vóór 1948. Via ons team Archief hebben we dit al laten uitzoeken en vonden alleen eentje uit 1948 (uit het nationaal archief). Wij zijn benieuwd of de LOB nog andere bronnen heeft/kent, waar we erachter kunnen komen of er nog oudere verordeningen zijn geweest. Ook zijn wij benieuwd of er gerechtelijke uitspraken zijn gedaan over deze begraafplaats. Natuurlijk hebben wij al gezocht. Maar wederom, wellicht dat jullie in het bezit zijn van andere informatie dan wat wij tot nu toe hebben gevonden?

Titel

Als LOB hebben wij niet de beschikking over ‘oude’ verordeningen of reglementen van begraafplaatsen. U schrijft dat u door jullie team Archief de beschikking gekregen hebben over een verordening uit 1948. Aan de hand latere verordeningen moet terug te halen zijn welke eventueel ontbreken. Ik ken geen andere openbare bronnen van waaruit eventueel ontbrekende exemplaren op te vragen zijn. Het probleem van ontbrekende verordeningen is een probleem waar veel nieuwgevormde gemeenten mee te maken hebben. De archieven van de voorgaande gemeenten waren te vaak niet compleet.

VERVOLGVRAAG

Aansluitend op mijn vorige vraag. Wij zijn nl. ook benieuwd naar het volgende: Staan of we in ons recht wanneer we graven waarvan de rechthebbende niet bekend is en/of waarop geen reactie gekomen is ook daadwerkelijk geruimd kan worden. Zoals eigenlijk ondertussen wel bekend is in Nederland, werden vroeger levenloos geboren kindjes ergens tussendoor begraven en veelal niet geregistreerd. Zo ook met volwassenen. Wanneer de begraafplaats eigenlijk vol was, dan werden ze tussen bestaande graven begraven. Dit is dus ook het geval op begraafplaats X. Wij vragen ons af of dit een reden kan en mag zijn om te zeggen dat we de graven op deze begraafplaats niet gaan ruimen om weer begraafcapaciteit te creëren.

VERVOLGANTWOORD

Graven waarvan de rechthebbende niet bekend is of waar geen reactie gekomen is op publicaties bij het graf kunnen een uitdaging vormen hoe daar mee om te gaan. Ik weet niet hoe uitgebreid de zoektocht naar rechthebbenden geweest is en welke middelen hiervoor ingezet zijn. Ik zou haast zeggen dat alleen een publicatie bij een graf wel heel minimaal is. Breed inzetten op communicatie over de zoektocht met gebruik van internet (gemeentelijke website) kan meer response opleveren dan alleen een publicatie bij het graf.

Maar dan wanneer de zoektocht geen resultaat heeft. Als in de verordening gestaan heeft dat het college grafrecht kan vervallen verklaren wanneer grafrecht na het overlijden van de rechthebbende niet binnen een bepaalde termijn (vaak een half jaar of een jaar) is overgeschreven, dan is dat een mogelijkheid waar gebruik van gemaakt kan worden. Op die wijze kan het mogelijk zijn om de rechten op een X-aantal graven te laten vervallen. Vanzelfsprekend als collegebesluit waarin de specifieke grafnummers en op grond van welk artikel vanuit de verordening, vervallen verklaard worden. Op grond van de Algemene wet bestuursrecht hebben belanghebbenden een periode van zes weken om bezwaar te maken. In de praktijk zal dat wellicht niet gebeuren, want de belanghebbenden hadden zich ook eerder kunnen melden en het graf in stand houden. Als grafrecht officieel vervallen verklaard is, kan het graf ook geruimd worden. Heb daarbij wel aandacht voor hetgeen artikel 31 van jullie Beheersverordening aangeeft over de instandhouding van historische graven.

Dat in het verleden levenloos geboren kinderen ‘ergens’ begraven werden is een feit. De begravingen zullen echter hoogst waarschijnlijk niet hebben plaatsgevonden in graven waarop een uitsluitend recht tot begraven gevestigd was. In dat geval zou je kunnen spreken van begravingen in algemene graven. De houder van de begraafplaats is beslissingsbevoegd ten aanzien van deze graven, en besluit ook over wel of niet ruimen. Het is dus aan het college om te besluiten hoe hiermee om te gaan.

Igle Weidenaar
3 februari 2026