Begraafplaats St. Joris, Mario Salvatore Campagnolo, †2008

Mario Salvatore Campagnolo 
(1940 Syracuse, Italië – 2008 Eindhoven) 

vak D-25-2.

 

De Siciliaanse Mario wordt in 1940 in Syracuse geboren. Bij zijn ouderlijk huis staat een prachtige, grote kastanjeboom en in de schaduw daarvan is Mario vaak spelend en zich vermakend te vinden.   

Na enige jaren verhuist het gezin naar het hoge noorden van Italië, naar Milaan. Daar ontmoet Mario de liefde van zijn leven; de Nederlandse Joyce van Vlierberghe uit Bergeijk. Zij studeert Italiaans aan de universiteit en werkt als tolk/vertaler in het Milanese modecentrum. De liefde is wederzijds en Giois - zoals de Italianen haar naam schrijven - vraagt hem na verloop van tijd om samen met haar naar Nederland te gaan. Ze wil graag laten zien waar ze vandaag komt en hem kennis laten maken met ‘haar wereld’. 

Het is in dat verre, koude Nederland niet gemakkelijk voor Mario; andere gewoontes, ander voedsel en een vreemde taal. Hij kan door zijn technische aanleg al snel aan de slag bij Philips, maar krijgt ook volop met discriminatie te maken. Dat levert voor zowel Mario als Giois zóveel stress op dat ze na drie jaar besluiten om terug te keren naar Milaan, waar de rust weer gevonden wordt.   

Mario is succesvol met zijn verhuisbedrijf. En hun liefde voor elkaar brengt hen twee zonen. Na twaalf heerlijke jaren in Milaan moet het gezin in 1978 door persoonlijke omstandigheden terug naar Nederland. Mario kan direct aan de slag bij Neways in Nuenen, waar hij zeer welkom is met zijn technische kennis en vaardigheden. Daarna heeft hij nog gewerkt bij DAF (afdeling vliegtuigen) en later weer bij Philips waar hij op 58-jarige leeftijd met de VUT gaat. 

Mario en Giois genieten van de vele reizen naar Italië. Ze doorkruisen het hele land en geen plekje blijft ongezien. Als Mario 68 jaar is blijkt dat hij een ernstige ziekte heeft waarvan geen genezing mogelijk is. Mario wil geen behandeling, geen ziekenhuis, maar thuis zijn bij zijn ‘Amore’ en in de nabijheid van zijn geliefde zonen.  

In oktober 2008 slaapt Mario in de armen van zijn zeer geliefde Giois, vredig in. ‘Ciao Amore…’
Zijn zoon vindt op deze begraafplaats een passende, laatste rustplaats voor Mario. Hier, in de schaduw van deze 100jaar oude kastanjeboom…                                                          

Zie de hartjes van witte schelpenzand of misschien woorden in het zand of een hart van kastanjes? Giois, zijn vrouw, brengt iedere week nog haar liefde voor Mario naar hem toe. 

Foto's

Contact